RooZhaYe-ZeNDeGi

ما..

roozhaye-zendegi — Tue, 25 Mar 2008 06:15:18 GMT

در عصر احتمال به سر می بریم
در عصر شک و شاید
در عصر پیش بینی وضع هوا
از هر طرف که باد بیاید

در عصر قاطعیت تردید
عصر جدید
عصری که هیچ اصلی
جز اصل احتمال,یقینی نیست

اما من
بی نام تو
حتی
یک لحظه احتمال ندارم

چشمان تو
عین الیقین من
قطعیت نگاه تو
دین من است

من از تو ناگزیرم
من بی نام ناگزیر تو می میرم

خدایا ...

roozhaye-zendegi — Fri, 16 Nov 2007 06:02:18 GMT

چه لحظه هايی که در زندگی ترا گم کردم اما تو همیشه کنارم بودی
چه دقیقه ها که حضورت را فراموش کردم اما تو فراموشم نکردی
چه ساعت هایی که غرق در شادی و غرور، تو رو که پشت همه موفقیت هام قایم شده بودی از یاد بردم اما تو همیشه به یادم بودی
و
وقتی خسته از همه جا و همه کس ناامیدانه به تو پناه آوردم تو پناهم دادی
وقتی از آدم های دور و برم دلم گرفت
و دنیا غم هاش و بهم ارزونی کرد تو به قلبم آرامش دادی
تو با حضورت به خنده هام هدف دادی،
به گریه هام دلیل دادی،
به زندگیم،
به نفس کشیدنم رنگ دادی .. .

بذار خيال كنم فقط !!

roozhaye-zendegi — Sun, 21 Oct 2007 08:33:18 GMT

بذار خيال كنم هنوز ترانه هامو ميشنوي
هنوز هوامو داري و هنوز صدامو ميشنوي

بذار خيال كنم هنوز يه لحظه از نيازتم
اگه تموم قصه مو هنوز ترانه سازتم

بذار خيال كنم هنوز پر از تب و تاب مني
روزا به فكر ديدنم شبا پر از خواب مني

بذار خيال كنم تو دل، تنگيهات
غروب كه ميشه ياد مي افتي

تويي كه قصه ي طلوع عشق و،
گفتي و دوست دارم و نگفتي

بذار خيال كنم منم
اونكه دلت تنگه براش

اوني كه وقتي تنهايي پر ميشي از خاطره هاش
اون كه هنوز دوسش داري اونكه هنوز هم نفسه

بذار خيال كنم منم، اوني كه بودنش بسه

دوباره فال حافظ و دوباره توي فالمي
بذارخيال كنم بذار.. اگر چه بي خيالمي

اگر چه بي خيالمي ..!!

تقديم به ( محفوظ ! )

قهر

roozhaye-zendegi — Fri, 21 Sep 2007 07:07:18 GMT

ما دو تن خاموش بار قهر کهنه ای بر دوش
باز هم از گوشه ی چشمان نمناکت من درون خاطرات روشنت را، خوب می بینم
می بینم تو هم،افسون آن لبخند شیرین رابه دل داری
خوب می دانم تو هم مانند من از قهر بیزاری
بعد از آن همه احساس ناب و پاک من با تو، تو با من لب فرو بسته، به کنجی، قهر!!؟
بیش از این، دل را توان بی تو بودن نیست راست می گویم مرا با قهر کاری نیست
اما شروع از كيست؟؟
سلام آشتی با کیست؟؟
چه كسي اولين قدم را براي شكل گرفتن لبخندي دوباره بر مي دارد؟؟
من يا تو؟؟
پس بیا با هم برای آشتی یک، دو، سه، بشماریم
خوب شروع، یک، دو
وای صد افسوس این سه، بر زبان نمی آید
ما دو تن خاموش بار قهر کهنه ای بر دوش
هر دومان مغرور!!

روز من

roozhaye-zendegi — Sun, 02 Sep 2007 08:51:18 GMT

پلک هايم به نبض داغ زندگيِ خفته در لبهايش، جمع شد و لذت دنيايي در رگهايم جان گرفت و رفت تا لحظه حيات را در من زنده کند و متولد شدم در آيينه نگاهش. پر حرارت دست کشيد روي پوست تبدارم و مگر مي شکست آيينه که بغضم بشکند! انگشتش به اشاره از پيشاني لغزيد تا گودي چانه و بوسيد که:

"روز دلنشين تست و هر چيز که عطري از تو را در خاطرم زنده کند مرا دوباره متولد مي کند"

بغضم تکه شد. مثل شيشه هاي رنگي روي نرمي شانه اش و عاشق شدم بيشتر از پيش دوباره و دوباره در صبحگاه روز من. مثل رويش زرد خورشيد در آسمان، مثل لحظه حيات، مثل اولين چکه باران، مثل حضور تو در مستي هاي بي پايانم.

مثل تو در آسمان

کسی باش که می خواهی!!

roozhaye-zendegi — Sun, 26 Aug 2007 06:10:18 GMT

امروز کسی باش که واقعا آرزو داری
مهربان و باگذشت، ساده و شفاف، پاک و خالص با انعطاف و مددرسان ..
رنج و نگرانی را کنار بگذار
به لحظات زندگی چنان ارزش بده که آرزو داری
درک کن که باخودخواهی و خود پسندی درد جسمانی و رنج روانی را برای خود تدارک می بینی
زندگی کن با مرام های واقعی چون محبت و عفو و وجودی عاشق
از خواسته نفس رها شو و در وجود خویش به جای رنج دادن و ناسپاسی
به دنبال شوق و امید باش
فقط یک روز بی ضرر باش و برای همگان مفید باش حقیقت را دریاب
کلام و کردار و گفتارت را آرامش بده
اگر باورت نکردند؛
نهراس
بر ناتوانی خود برای رسیدن به خواستهای مهر آمیزت غلبه کن
چنان با محبت رفتار کن که دلیلی برای شرمسار بودن از خودت نداشته باشی
پیش داوری هایت را کنار بگذار که رنج پیش از آن حتمی است
همین امروز از بخشش آکنده شو کسي نمی داند فردا چه در راه است
زندگی کوتاه است درگذشته ها نمان نگران آینده نباش
فقط یک روز لحظه های امروزت را باامید و اشتیاق به سمت مسیر ی تازه و سپید ببر.
در تاریکی به دنبال چه میگردی ؟
چرانور را نمی جویی ؟
لا اقل یک روز کسی باش که واقعا آرزو داري!!

بال‌هايت را كجا گذاشتي؟

roozhaye-zendegi — Thu, 16 Aug 2007 09:21:18 GMT

پرنده بر شانه‌هاي انسان نشست. انسان با تعجب روبه‌ پرنده كرد و گفت: اما من درخت نيستم. تو نمي‌تواني روي شانه‌هاي من آشيانه بسازي.
پرنده گفت: من فرق درخت‌ها و آدم‌ها را خوب مي‌دانم اما گاهي پرنده‌ها و انسان‌ها را اشتباه مي‌گيرم.
انسان خنديد و به نظرش اين بزرگ‌ترين اشتباه ممكن بود.
پرنده گفت: راستي، چرا پر زدن را كنار گذاشتي؟
انسان منظور پرنده را نفهميد اما باز هم خنديد.
پرنده گفت: نمي‌داني توي آسمان چقدر جاي تو خالي است. انسان ديگر نخنديد.
انگار ته‌ته خاطراتش چيزي را به ياد آورد؛ چيزي كه نمي‌دانست چيست. شايد يك آبي دور، يك اوج دوست داشتني.
پرنده گفت: غير از تو پرنده‌هاي ديگري را هم مي‌شناسم كه پر زدن از يادشان رفته است. درست است كه پرواز براي يك پرنده ضرورت است اما اگر تمرين نكند، فراموشش مي‌شود.
پرنده اين را گفت و پر زد. انسان رد پرنده را دنبال كرد تا اينكه چشم‌اش به يك آبي بزرگ افتاد و به ياد آورد روزي نام اين آبي بزرگ بالاي سرش آسمان بود و چيزي شبيه دلتنگي توي دلش موج زد.
آن‌وقت خدا بر شانه‌هاي كوچك انسان دست گذاشت و گفت:يادت مي‌آيد تو را با دو بال و دو پا آفريده بودم؟ زمين و آسمان هر دو براي تو بود اما تو آسمان را نديدي. راستي عزيزم، بال‌هايت را كجا گذاشتي؟
انسان دست بر شانه‌هايش گذاشت و جاي خالي چيزي را احساس كرد.
آن‌گاه سر در آغوش خدا گذاشت و گريست!!

سیب زیبا

roozhaye-zendegi — Tue, 14 Aug 2007 06:50:18 GMT

زندگی شاید سیبی است سرخ گرد و زیبا و لجوج..

..و جماعت انگار مثل کرم داخل آن می چرخند!!

آدما! کتاب!؟

roozhaye-zendegi — Mon, 06 Aug 2007 05:03:18 GMT

بعضی از آدمها جلد زرکوب ،بعضی جلد ضخیم و بعضی جلد نازک و بعضی ها اصلا جلد ندارند!!
بعضی از آدمها ترجمه شده اندو بعضی ها تفسیر می شوند!!
بعضی از آدمها با کاغذ کاهی و نا مرغوب چاپ می شوند و بعضی با کاغذ خارجی!!
بعضی از آدمها قیمت روی جلد دارند بعضی ها با چند درصد تخفیف به فروش می رسند و بعضی از آدمها بعد از فروش پس گرفته نمی شوند!!
بعضی از آدمها را باید جلد گرفت بعضی ها را می شود توی جیب گذاشت و بعضی ها را توی کیف و بعضی ها را روی قفسه قرار داد!!
بعضی از آدمها خط خوردگی و خط زدگی دارند و بعضی ها غلط چاپی و بعضی ها غلط املایی زيادي دارند!!
بعضی از آدمها را باید چندین بار خواند تا معنی آنها را فهمید و بعضی ها نخوانده قابل فهم هستند!!
بعضی آدمها منبع و ماخذ ندارند و بعضی ها منبع و مرجع دیگرانند!!
بعضی آدمها هویت ندارند و بی نام و نشان اند و بعضی ها چندین نویسنده دارند!!
بعضی از آدمها در کتابخانه نگهداری می شوند و بعضی ها در پیاده رو خیابان به فروش می رسند!!
و..!!

گاهی اوقات به اين نتيجه میرسم که..!!

roozhaye-zendegi — Mon, 30 Jul 2007 05:38:18 GMT

گاهی اوقات به اين نتيجه می رسم که هيچ چيز مال من نيست!!

من يک جزء از هيچ بزرگ دنيايی هستم که بدون هيچ دليلی
و بدون هيچ اراده ای به اينجا تبعيد شده ام
من همينطور سرگردان به همهمه های مبهم اطراف خویش گوش سپرده ام
محيط من را هاله ای سياه و غليظ از دروغ پوشانده است
و بر فراز سرم آسمانی به وسعتی که نمی دانم به وسعت ندانسته هايم
و به رنگ آبی که پس زمينه دست نيافتنی آن است
مثل انتهای خواسته های بی انتهای من اطرافم را آدم ها گرفته اند
که هر کدامشان مثل من بدون اينکه بدانند برای چه
بر سنگفرشی از باقيمانده مردگانشان قدم می زنند
و گاهی هم برای اينکه چيزی گفته باشند زير لب
زمزمه می کنند چه هوای خوبی!!